ไปเวียงจันทร์มา ดินแดนที่ไม่มีความแตกต่างทั้งหน้าตาและสถาปัตยกรรม(บ้างบางส่วน) แต่มีภาษาที่แตกต่าง จ้างรถนำทางคือ พี่บุญเนา เป็นคนนำเที่ยวสนใจก็ติดต่อได้ตามนามบัตร มีทั้งเบอร์ไทยและเบอร์ลาว ไปลาวทั้งทีก็เลยถือโอกาสแลกเงินกีบใช้ งงมากเลย เสียเปรียบทุกครั้งไป ไม่มีการทอนเงิน เพราะว่าเงินลาวไม่มีหลักสิบ ต่ำสุด 500 กีบ ไปจนกระทั่ง 50000 กีบ แลกไป 400 บาท ได้มา 99000 กีบ (1000 กีบเท่ากับ 5 บาท)ระหว่างนั่งรถได้ภาษาลาวมาหลายคำ คำแปลกๆ ก็จะมี
แหกตาสามัคคี คือการถ่ายรูปหมู่
รถจักร คือรถมอเตอร์ไซค์
ปั๊มหอยใหญ่ คือปั๊มเชลล์บ้านเรา
โรงงานน้ำหวานลาว คือโรงงานผลิตเป็บซี่
ไฟเสรี คือไฟเขียว
ไฟลังเล คือไฟเหลือง
ไฟอำนาจ คือไฟแดง
กระทรวงพัวพัน คือกระทรวงต่างประเทศ
กระทรวงการเงิน คือกระทรวงการคลัง
หญ้าหอม คือต้นหอม
จริงๆ แล้วก็ไม่ค่อยแตกต่างกันมากในเรื่องการกินอยู่ การพูดจา การสื่อสารและสิ่งก่อสร้าง เพียงแต่ว่าลาวตอนนี้ยังไม่มีตึกสูงระฟ้า ยังไม่มีถนนยกระดับ อากาศดี ไม่มีมลภาวะ จะเปรียบไปก็เหมือนกับต่างจังหวัด หรือไม่ก็เหมือนต่างอำเภอในประเทศไทย นี่เป็นสิ่งพิเศษที่ทำให้สิ่งก่อสร้างโบราณสถานในเมืองเวียงจันทร์สวยงามขึ้น ภาษาลาวก็น่ารักเวลาพูด เขียนก็ดูอ่านง่ายดี ก็เลยชอบถ่ายรูปตัวอักษรลาว มาเยอะหน่อย

พี่บุญเนา สมสนิท เป็นคนนำเที่ยวเวียงจันทร์

อีก 22 กิโลเมตรเข้าเวียงจันทร์

ที่แรกคือพระธาตุหลวง เป็นสีทองทั้งพระธาตุ ค่าเข้าชม 4000 กีบ

วัดพระแก้วเวียงจันทร์ พระแก้วอยู่ที่เมืองไทยแว้ว!!

ประตูชัย ของฝากจากฝรั่งเศษ

เบียร์ช้าง เมาไม่ขับ ห้ามสูบยา










































